Raj Mistry's world

Me,my stories and world around….

દાસ્તાં-એ-સફર…

Leave a comment

ગઈકાલે સાંજે,હું ભિલોડા પહોંચ્યો…જ્યાં આગળ મારું બાળપણ વીત્યું અને હજુ પણ, પરિવાર ત્યાં રહે છે.અમે મૂળ “મઉ” ગામના,કે જે ભિલોડા થી ૧૨ કિમી ના અંતરે છે, ડુંગરાઓ વચ્ચે ઘેરાયેલું,ઇન્દ્રાસી નદી ને કિનારે વસેલું,આ ગામ,હજુ પણ અમને બધા ને આકર્ષિત કરે છે. એક જમાનામાં ત્યાં બારેમાસ ,નદીમાં પાણી રહેતું..હવે પરિસ્થિતિ બદલાઈ છે..જુના ભવનાથ જેવા પ્રાચીન સ્થળ,અને તેની આજુબાજુ , બનેલા ઇન્દ્રાસી ડેમ ને કારણે, નદીનો પ્રવાહ ઘટ્યો અને કાળક્રમે સુકાઈ ગયો. જુઓ થોડાક ફોટા…..

સૌજન્ય- ગુગલ અર્થ

 

મઉ- ઉપગ્રહ ની નજરે....

 

 

જુના-ભવનાથ - આજુબાજુ ડેમ-વચ્ચે મંદિર...

 

અમે જયારે નાના હતા,ત્યારે બધા, વેકેશન,નવરાત્રિ મા , દાદા-બા પાસે ,મઉ જતા અને ,ત્યાં આગળ,ડુંગરાઓ મા ફરવાનું, દરબાર-ગઢ ના ખંડેરો, જુના ભવનાથ ચાલતા જવાનું…બધું ખુબ યાદ આવે છે. મઉ મા, ભાવસાર,સોની,બારોટ ,પટેલ અને સુથાર ની વસ્તી ઘણી છે, અને અત્યારે નવી પેઢીઓ , નોકરી-ધંધા ને લીધે, છેક મુંબઈ અને અમેરિકા સુધી પહોંચી છે…છતાં,જે વડીલો, લોકો હજુ ત્યાં છે, એ મઉ ના “મહત્વ” ને સાચવી ,જાળવી રહ્યા છે…ત્યાં આગળ,પહેલા નવરાત્રિ થતી,ત્યારે આખું ગામ,અને મૂળ વતનીઓ,દુનિયાના ખૂણે ખૂણા- જ્યાં હોય ત્યાં થી નવરાત્રીમાં આવતા, અને વારાહી માતાજી ની પૂજા નો લાભ લેતા. રાત્રે ૧૨ વાગ્યા સુધી દેશી ગરબા ચાલતા…ત્યારબાદ, આરતીની ઉછામણી, પુજાભાભા દ્વારા અનોખા અંદાજમાં બોલાતી….પહેલી આરતી એક વાર…સવા બે વાર….પોણા ત્રણ વાર…!!! એમ બોલાતી…એમની એક પાળેલી કુતરી હતી..લાલી…-એના નામ પર પણ આરતી બોલાતી…!!!

પણ ખરી મજાતો આરતી પૂરી થયા બાદ આવતી…ગામના લોકો, ઐતિહાસિક કૃતિઓ,રચનાઓ- જીગર-અમી, નરસિંહ મેહતા, શેઠ શાગળશા, મેહંદી નો રંગ….જેવી રચનાઓ પર નાટક ભજવતા. આના માટે બાકાયદા, બધો સરંજામ- વેશભૂષા,પડદા,વાદ્ય સાધનો, શસ્ત્ર-સરંજામ…બધું,મંડળી એ વસાવેલું. આ નાટકો, ભજવવા મા મુખ્ય ફાળો, મણિકાકા, જયંતી સોની,નવીન શાહ, અમરત સુથાર,, અશોક ભાવસાર, ,રાયચંદ કાકા, ચકુભાઈ ભાવસાર …નો હતો….એ બધાની મોટી ફોજ હતી…!! અને નાટકો,એટલા બધા પ્રખ્યાત કે લોકો દુર દુર થી જોવા માટે આવતા….છાપાં ઓ મા પણ  એ વાત ચમકતી…!!! અમારા જેઠીબા ને એટલો બધો શોખ કે ,નાટક જોવા પહેલી હરોળ મા બેસતા અને શો પુરો થયા બાદ જ ઘરે આવતા…..આ વાત ને લઈને દાદા-બા ,વચ્ચે જે ઝઘડો થાય.., એ જોવા જેવો હતો….!!! નવરાત્રિ પૂરી થયે, બારસ ના દિવસે, આખું ગામ, ડુંગરા ની તળેટી કે જુના ભવનાથ મંદિરે, ઉજાણી કરતા…..દૂધપાક, ચોળી-કોળા નું શક અને પૂરી…હજુ પણ યાદ છે….અને સદ-ભાગ્યે–આજે પણ આ ઉજાણી પ્રથા ચાલુ છે…દુર્ભાગ્યે હવે મને સમય નથી….!!! ભલે ને નાટકો ,સમય ને અભાવે બંધ થઇ ગયા છે…..પણ એ કલાકારો પૈકી અમુક હજુ હયાત છે….અને એમણે જોઈને, આનંદ થાય છે….બધું યાદ આવે છે….

ગઈકાલે,હું ત્યાં હતો, અને ત્યાં હવે નવરાત્રિ ની ઝાકળ-માકળ ઘટી ગઈ છે…લોકો ઓછા આવે છે….ઉત્સાહ ઘટતો જાય છે,જે ચિંતા નો વિષય છે…..

સવાલ એ છે કે…શું આધુનિક,થવા ની લાયમાં આપણે- આપણી સંસ્કૃતિ, વારસા કે ઉત્સવો નો ભોગ આપવા નો….???? મારું મન જરા ગ્લાની થી ભરાઈ ગયું છે…..કદાચ અમારા સંતાનો ને…મઉ ના આ વૈભવ,ઉત્સાહ, કે ઉજવણી ના મહિમા નો ખ્યાલ નહિ હોય……!!!

આખરે, સારી અને ખરાબ વાત એ છે કે સમય…ક્યારેય અટકતો નથી……!!

હરિ ઈચ્છા બળવાન છે…….

રાજ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s