Raj Mistry's world

Me,my stories and world around….

૧૭ મેં-૨૦૦૫

Leave a comment

મનુષ્ય સ્વભાવ ની એક વિચિત્રતા છે કે- એને વર્તમાન કરતા ભૂતકાળ વધારે મીઠો લાગતો હોય છે………પણ એ ભૂલી જાય છે કે- જીવવાનું વર્તમાન માં છે અને એ પણ આશ સાથે કે “અચ્છે દિન આને વાલે હૈ”……! આજથી લગભગ ૯ વર્ષ પહેલા -મારા જીવન માં ..મારા વર્તુળ માં એક નવીન વ્યક્તિ નો પ્રવેશ થયો…..એ વ્યક્તિ મારા થી તદ્દન અલગ સ્વભાવ ધરાવતી……મારા હૃદય-મન-વિચાર પર આધિપત્ય ધરાવવા ની ખેવના સાથે પ્રવેશી અને આપણે બંદા- તરત જ સુખદ આઘાત માં આવી ગયા…..! જે આજ સુધી ચાલુ છે…….હજુ સુધી સંપૂર્ણપણે અનુકુલન નથી આવ્યું…સ્વભાવ નથી છૂટ્યા એ સત્ય છે…..

તો એ વ્યક્તિ હતી- રીના…….૧૭ મેં-૨૦૦૫ એ મારા લગ્ન ની તારીખ- જે મારા પપ્પા એ મુહુર્ત મુજબ જ- પોતાની મરજી થી નક્કી કરી હતી…કારણ કે ૧૭ તારીખ નું મહત્વ રીના ની અને મારી જીન્દગી માં અનેરું સ્થાન છે. મને આમેય લગ્ન ની ઝાકળમાકળ ગમતી નથી આથી હું સ્વભાવત: સાદાઈ થી લગ્ન કરવામાં માનતો હતો..માનું છું..પણ રીના એના પાપા નું પ્રથમ સંતાન અને હું મારા પાપા નું છેલ્લું..સૌથી નાનું સંતાન- આથી જીત રીના ની જ થઇ…..અને જે આજ પર્યંત ચાલુ છે…..સારું છે- રીના જીતે તો જીત મારી જ છે ને…..! જાન લઇ ને ગયા અને સમય કરતા મોડા પડ્યા…કારણ કે રસ્તો ભૂલી ગયા….( હહાહાહાહા………..) ..જ્યાં ઉતારો આપ્યો હતો ત્યાં પાણી જ ન આવે- અને આપણે મોઢું “ધોયા” વગર જ પરણી આવ્યા……!  અસહય ગરમી……અને વળી લગ્ન ની ચોરી માં- કરેલો યજ્ઞ( વેદી) ધુમાડો વધારે કરતી હતી..( જો કે એમાં મારા સાસરી વાળા નો કોઈ હાથ નહોતો…એ હું શ્રદ્ધા પૂર્વક કહું છુ…) ..લગ્ન ની બધી વિધિ અને ફેરા- આપણે “રડતા રડતા” ( ધુમાડા ને લીધે……) અને મો પર રૂમાલ મૂકી ને ફર્યા……આથી લગ્ન ના બધા ફોટા માં- મારા મોઢા કરતા- એ પ્રસાદી ના રૂમાલ ના ફોટા વધુ આવ્યા છે…..!

જે હોય તે- પણ લગ્ન રંગે-ચંગે-ધુમાડે થઇ ગયા……….અને મારા-રીના ના આંખ્યું નું રતન….મારા શ્રીજી નો અંશ…..દીકરા હરિકૃષ્ણ નું ધામધૂમ થી આગમન પણ થયું…….મારા વિચરણ ને ..રીના ની દોડધામ વચ્ચે- લગ્નજીવન તડકા-છાયા માં ચાલતું રહ્યું……ચાલે છે…….શ્રીજી ની દયા છે……તો જોઈએ- આ ૯ વર્ષ ના મારા અનુભવો ને આધારે મારી -નવવિવાહિત વીરલા ઓ ને સોનેરી સલાહો……( બંધ બેસતી પાઘડી જ પહેરવી)

  • લગ્ન પછી તમારી સહનશીલતા,ધીરજ ની સર્વોતમ કસોટી થાય છે…….ખુબ વિવેકપૂર્વક વર્તવું….
  • અધ્યાત્મ અને લગ્ન- એમાં જે દાસાનુદાસ વર્તે- એ જ સુખી થાય…. 🙂   આથી ઝુકતા શીખવું..ઝુકાવતા નહિ……..શું તમને ગમશે કે- તમારા હૃદય નો ટુકડો…તમારો પતિ/પત્ની- દુનિયા ની નજર માં ગુલામ તરીકે દેખાય?     માન આપતા શીખીએ તો માન મળે…..
  • તો- પતિ એ પરમેશ્વર નથી અને પત્ની એ ગુલામ…..! બંને એક બીજા ના પુરક છે એ ધ્યાન રાખવું……
  • સ્ત્રી માટે- લગ્ન પછી- પોતાનું પિયર-પાપા કે મમ્મી- યાદ આવે- એમના પ્રત્યે વિશેષ લાગણી હોય- એ સ્વાભાવિક જ છે……પણ એ બ્રહ્મ સત્ય યાદ રાખવું- એના માટે -લગ્ન પછી તેનું સાચું ઘર-પોતાનું ઘર- પ્રથમ ઘર- સાસરી જ છે…….આથી દરેક કાર્ય માં- સાસરી ને જે પ્રાથમિકતા- પ્રાધાન્ય આપે- તે સ્ત્રી નું લગ્નજીવન સુખી રહેવા ની શક્યતા વધારે રહે છે…..( સ્ત્રોત-અનુભવ-શાસ્ત્રો,વડીલો ની સલાહ….જમીની હકીકત…અંતિમ સત્ય..) ..અને આ વાટ નો એ પણ મતલબ નથી કે- પિયર ને ભૂલી જવું……! વિવેક -સંતુલન જરૂરી છે….
  • લગ્ન પછી નવ વિવાહિત સ્ત્રી એ – સાસુ માં પોતાની માં શોધવા નો સહેજે પ્રયત્ન ન કરવો……સાસુ- સાસુ છે…..અને આપણે એને – સાસરી ને અનુકુળ થવાનું છે…….સ્વાભાવિક રીતે- મુશ્કેલીઓ- ખુબ જ આવશે…પણ હસતા હસતા અનુકુળ થવાનું છે……જો આ નહિ થાય તો- સમજી લો કે દુખ આવવા નું જ….! યાદ રાખો- અનુકુળ- આપણે જ થવાનું છે….સામાવાળા પાસે અપેક્ષા રાખવાની નથી…..એ તો તમે અનુકુળ થશો- એટલે આપોઆપ થઇ જાશે….
  • સ્ત્રી- ભણેલી-ગણેલી હોય અને નોકરી કરે તો કઈ ખોટું નથી…..કુટુંબ ને મદદરૂપ થાય છે….અને એને પણ આત્મ સંતોષ રહે છે…..પણ- આ આત્મ સંતોષ-પૈસા નું સુખ- કુટુંબ માં કલેશ ના ભોગે ન થાય -એ જોવાનું છે…..સંતાનો ને – પારકા ના વિશ્વાસે મૂકી ને આખી જીન્દગી દુખી ન થવું……..યાદ રાખો- તમારું અંતિમ સુખ તો કુટુંબ જ છે……..જો કુટુંબ-સંતાન નો ઉછેર સારો નહિ થાય તો કમાયેલા પૈસા- સુખ- ધૂળ છે…….અને સ્ત્રી- આ માટે હમેંશા પાયા નું પાત્ર ભજવતી આવી છે…..સંતાનો નો સારા માં સરો વિકાસ-ઉછેર- તમે- દાદા-દાદી- નાના-નાની કે નિકટ ના સ્વજનો જ આપી શકે…..બાહ્ય વ્યક્તિ..ભાડુતી વ્યક્તિ નહિ……!
  • લગ્ન પછી- રોમાન્સ નો દોર…….પ્રેમપત્રો- ભેટ-ફરવા નો દોર ખતમ ન થવો જોઈએ……પ્રેમભીના ઝઘડા ચાલુ રાખવા……..!
  • અલગ વિચારો-વ્યક્તિત્વ-મત- થી ઝઘડા થઇ શકે છે…..પણ બે માં થી એક જણે ચુપ થઇ જાવું……અને ઝઘડા ને કલાક-બે કલાક માં ભૂલી જવો……મો ફુલાવી ને જીવન ના અમુલ્ય- બે ત્રણ દિવસ ન બગાડવા……..મો- ચઢાવી ને- માનસિક રીતે બ્લેકમેલ ના ત્રાગા કરી ને- નુકશાન પોતાને જ થાય છે…એ દુનિયા નો અનુભવ છે……યાર..! જીવન ટૂંકું છે…..આગલી પળે શું થવાનું છે? એ કોઈ ને ખબર નથી- તો મો ફુલાવી ને બેસવાની…ઝઘડવા ની શી જરૂર છે? એડજસ્ટ થઇ જાવું……..
  • એકબીજા ને સુધારવા ની સૌથી મોટી ભૂલ ક્યારેય ન કરવી…….બસ એકબીજા ને અનુકુળ થઇ જાવું…સામે વાળું પાત્ર- જેવા સ્વભાવ સાથે છે- એવી રીતે જ સ્વીકારવું……..બદલાવ કરવા જશો તો- તમે બદલાઈ જાશો- યાદ રાખજો…….

તો ચાલો- ઘણું બધું થઇ ગયું……..એવું ન માનવું કે- હું ઉપર ની બધી સલાહો ને અક્ષરસહ જીવી રહ્યો છું……મારામાં હિમાલય જેટલી ખામીઓ છે……પણ સારી વાત એ છે કે- હું તેને હરપળ- શ્રીજી ની સાક્ષી એ સુધારવા નો પ્રમાણિક પ્રયત્ન કરી રહ્યો છું….અને સુધરવા નું મારે જ છે……..કારણ કે અક્ષરધામ મારે જ જવાનું છે…..!

અધૂરા સ્વભાવે- દોષો સાથે- અક્ષરધામ ન જવાય……શ્રીજી-સ્વામી અને ગુરુ ને રાજી ન કરી શકાય…..!

રીના માટે- હું તારો સદાયે ઋણી રહીશ…..કારણ કે- તે દુનિયા માં મને સર્વોચ્ચ ..સર્વોત્તમ ભેટ આપી છે……..હરિ અને હરિકૃષ્ણ…….! Love you wife…..!

રાજ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s