Raj Mistry's world

Me,my stories and world around….

અનંત યાત્રા

Leave a comment

वांसासि जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरोSपराणि |
तथा शरीराणि विहाय जीर्णा – न्यन्यानि संयाति नवानि देहि ||

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः |
      न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ||


શ્રીમદ ભગવદગીતા-૨/૨૨-૨૩

અર્થ- જે રીતે મનુષ્ય જીર્ણ વસ્ત્રો નો ત્યાગ કરી નવીન વસ્ત્ર ધારણ કરે છે તેમ જીવ જીર્ણ ભૌતિક શરીર નો ત્યાગ કરી નવીન શરીર ધારણ કરે છે…….આ જીવ  ને કોઈ શસ્ત્ર દ્વારા તોડી શકાતો નથી…અગ્નિ દ્વારા બાળી શકાતો નથી….પાણી દ્વારા પલાળી શકાતો નથી કે વાયુ દ્વારા સુકવી શકાતો નથી……..

તારીખ -૨૫/૧૦/૨૦૧૬ , કૃષ્ણ વદ દશમ , મંગળવાર…સ્થળ- ICCU, યુ.એન.મેહતા કાર્ડીઓલોજી સેન્ટર ,અમદાવાદ……૭૬ વર્ષ ની વયે …પિતાશ્રી નટુભાઈ મોતીરામ સુથારે , આ જીર્ણ દેહ નો ત્યાગ કર્યો…..અને અમારા જીવન માં જાણે કે એક દીર્ઘ..અવિસ્મરણીય…યાત્રા નો અલ્પવિરામ આવ્યો………! ICCU માં બીપ્સ નો કોલાહલ….ડોક્ટર્સ..નર્સ ની ભાગમ્ભાગી…બહાર વેઈટીંગ લોન્જ માં ચિંતિત મમ્મી….ભાગમ્ભાગી કરી ને આવતો મોટોભાઈ…….મારા સ્વર માં સ્વામિનારાયણ મંત્ર નો નાદ…..પપ્પા ના મુખે પણ સ્વામિનારાયણ મંત્ર નો ઘૂંટાયેલો …અસ્પષ્ટ સ્વર……અને સમય અચાનક જ થંભી ગયો……..મારા જીવનમાં મેં અનેક ને માંરી નજર સમક્ષ દેહ નો ત્યાગ કરતા જોયા છે…….પણ આટલા સક્રિય માહોલ વચ્ચે…..સક્રિય પણે ..છેલ્લી ઘડી સુધી વાતચીત કરતા કરતા ..સાવ અચાનક જ દેહ નો ત્યાગ કરતા વ્યક્તિ ને…પોતાના વ્યક્તિ ને પ્રથમ વાર જ જોયો છે….એ જેટલું જીવ્યા હતા એ જલસા થી…ગર્વ થાય તેવું જીવ્યા હતા……સદાયે હસતા રહેતા…… હું કોઈના મોત પર ક્યારેય રડ્યો નથી……અને રડીશ પણ નહિ……અને આ સમયે પણ નહોતો રડ્યો…….કારણ…..કારણ ઉપર નો શ્લોક…! વચનામૃતમાં….ગીતામાં ….સત્સંગમાં …..વેદોમાં…..અધ્યાત્મિકતા માં સ્પષ્ટ કહ્યું છે……….વચનામૃત ગઢડા અંત્ય-૩૯ માં સ્વયમ જગત નો નાથ કહે છે કે………..

……….અને તે આત્મા છે તે બ્રાહ્મણ નથી, ક્ષત્રિય નથી, કણબી નથી, કોઈનો દીકરો નથી, કોઈનો બાપ નથી, એની કોઈ જાત નથી, નાત નથી, એવો છે……….. અને એ આત્મા તો સૂર્ય તથા અગ્નિ જેવો તેજસ્વી છે ને જાણપણે યુક્ત છે. અને તે અગ્નિની જ્વાળા તથા સૂર્યનાં કિરણ તે તો જડ છે. કેમ જે, તેને આંગળી અડાડીએ તો ખસે નહીં અને કીડી હોય ને તેને આંગળી અડાડીએ તો ખસીને અવળી ચાલે; માટે આત્મા તે જાણપણે યુક્ત છે……. અને એને સૂર્ય, અગ્નિ જેવો કહીએ છીએ તે તો એનો આકાર એવો તેજસ્વી છે તે માટે કહીએ છીએ……. અને એ આત્મા અનેક યોનિને પામ્યો છે…….. અને એમ કહેવાય છે જે, ‘જેટલું સમુદ્રનું પાણી છે તેટલું એ જીવ પોતાની માતાનું દૂધ ધાવ્યો છે.’ અને ત્યાં ત્યાં અનેક પ્રકારે મરાણો છે તો પણ મર્યો નથી, જેવો છે તેવો ને તેવો જ છે. અને એ અજ્ઞાન-અવસ્થામાં પોતાને દેહરૂપે માનતો હતો ત્યારે પણ ન મર્યો, તો હવે આપણે એનું જ્ઞાન થયું ત્યારે તો એ કેમ મરશે? એવો જે આત્મા તેને પોતાનું સ્વરૂપ માનવું………….

…..તેમ આપણે તો આત્મા છીએ….એ જ આપણું સાચું સ્વરૂપ છે…….દેહ તો એક આવન જાવન નું માધ્યમ છે…….બસ તમારું કાર્ય પૂર્ણ થાય એટલે આ રંગભૂમિ નો ત્યાગ કરવાનો છે…….નવી અનંત યાત્રા પર આગળ વધવાનું છે………તો પછી શોક શાનો??? રડવા નું શાનું??……હા…જરૂર દુખ થાય…..પછી શું થશે??..હવે આગળ શું??? એ બધા વિકટ પ્રશ્નો આવી ઉભા રહે……પણ રોવા ધોવા થી તો એનું સમાધાન થવાનું નથી……..! આપણે તો બસ આગળ વધવાનું છે……..અનંત યાત્રામાં…..જ્યાં સુધી સાચા સત્પુરુષ માં…દ્રઢ નિષ્ઠા ન થાય……સાંખ્ય અને ઉપાસના સિદ્ધ ન થાય…અક્ષર રૂપ ન થવાય ત્યાં સુધી આ યાત્રા જન્મોજન્મ ચાલુ જ રહેવાની……….અને એક વાર આ જીવ ..બ્રહ્મરૂપ થશે ..અને પુરુષોત્તમ મળશે ત્યારે આ જમપૂરી..લખચોરાસી……ના ફેરા ટળશે…….! આ કોઈ બુદ્ધિ નું દેવાળું નથી…..તર્ક ને સહારે તુમ્બ્ડા તરવા ની વાત નથી……..પણ શાસ્ત્રોક્ત….સિદ્ધ…..ગહન રહસ્ય ની વાત છે…….!

તો- આમ સાવ, અચાનક જ પપ્પા ની અણધારી વિદાય થઇ…….એમના હૃદય માં મલ્ટીપલ બ્લોકેજ નીકળ્યા….આ ગંભીર સ્થિતિ વિષે કોઈ ને પણ ખ્યાલ ન આવ્યો…કારણ કે એમને ક્યારેય છાતી માં દુખાવો કે…..બીજી કોઈ એને લગતી ફરિયાદ કરી જ ન હતી……અરે છેક છેલ્લા દિવસ સુધી એ વોકિંગ માં જતા હતા……ઉપર ઉપરી બે હાર્ટએટેક આવ્યા પછી પણ સાવ નોર્મલ લાગતા હતા… હસી ને જ વાત કરતા………અરે જાતે ઉભા થઇ ચાલતા હતા……! અને સાવ અચાનક જ હૃદયે કામ બંધ કરી દીધું……..! આ પર થી હવે લાગે છે કે -બધાએ હૃદયરોગ ની ગંભીરતા…છુપા જોખમ થી ચેતી જવું……..રાત દિવસ ની દોડાદોડી……શરીર ની કાળજી નહિ લેવાની….જંક ફૂડ……સ્ટ્રેસ માં રહેવા ની ટેવ…….ઘણા બધા રૂપિયા કમાવા ની લાલસા……..બધું યે સુધારવું પડશે…..કર્મ ના ચોપડામાં બેલેન્સ કરવું પડશે……..આ દેહ હશે તો જગતનું બધું રહેશે ને…..!! એ સમજવું પડશે……કારણ કે કઈ ઘડી એ -તેડું આવશે એ કોઈને ખબર નથી……….!

બસ બધી સાર્થક-નિરર્થક વિધિઓ ની સમાપ્તિ પછી જીવન ને પાછું એ જ લય માં લાવવા નો પ્રયત્ન ચાલુ છે……..કદાચ એ લય….એ સહારો……એ જ ગમ્મત…..એ જ મમ્મી ની ફરિયાદો ……એ જ મજબુત દીવાલ નો અહેસાસ તો પાછો નહિ આવે…….પણ અનંત ની આ યાત્રા માં આગળ વધવું એ જ જીવન છે……..થાકી ને બેસી પડવું એ મોત…! આપણે તો જીવ છીએ…….અને બ્રહ્મરૂપ થવા અહી આવ્યા છીએ…….અને એ સિવાય કોટી કલ્પે….આ અનંત ગર્ભવાસ…..અનંત સંસાર ના ચક્ર……અનંત દેહ માં થી છુટકારો જ નથી………! બસ ચાલવા નું રાખીએ…કર્મ ચાલુ રાખીએ…..બધામાં હરિ ને ભેળવતા રહીએ……..કેટલું નહિ પણ કેવું જીવ્યા છીએ….એ સદાયે ધ્યાન માં રાખી બસ..ચાલતા રહીએ…….આ જન્મે નહિ તો આવતે જન્મે……પણ ચાલતા રહેવા થી જ ગંતવ્ય મળશે……હરિ મળશે…!

અસ્તુ………..

જય સ્વામિનારાયણ પપ્પા…………….બેસ્ટ ઓફ અનંત યાત્રા…..અક્ષર યાત્રા…..

રાજ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s